زندگی، بغض فـروخورده نیست
زندگی، داغ جگـــر گـــوشه نیست
زندگی، لحظه دیدار گلــی خفته در گهــــواره است
زندگی، شوق تبسم به لب خشکیده است
زندگی، جـــرعه آبی است به هنگامه ظهـــر در بیابانی داغ
زندگی، دست نوازش به ســر نوزادی است
زندگی، بوسه به لبهای گلی است که به شوقت همه شب بیدارست
زندگی، شـــوق وصال یار است

زندگی، لحظه دیدار به هنگامـــه یاس

زندگی، تکیه زدن بر یــار است

زندگی، چشمه جــوشان صفا و پاکـــی است

زندگی، مـــوهبت عرضه شده بر من انسان خاکـــی است

زندگی، قطعه ســرودی زیباست که چکاوک خواند

که به وجدت آرد به ســــرشاخه امید و رجا

زندگی، راز فـروزندگی خورشید است

زندگی، اوج درخشندگـــی مهتــاب است

زندگی، شاخه گلی در دست است که بدان عشق سراپا مست است

زندگی، طعــم خوش زیستن است، شور عشقی برانگیختن است

زندگی، درک چرا بودن است، گام زدن در ره آسودن است

زندگی، مزه طعم شکلات به مذاق طفل است

به، چقدر شیـــرین است

زندگی، خاطــــره یک شب خوش، زیـــر نور مهتاب،

روی یک نیمکت چـــوبی سبـــز، ثبت در سینـــه است

زندگی، خانه تکانی است. هر از چندگاهی از غبار اندوه

زندگی، گـوش سپردن به اذان صبح است که نوید صبـح است

زندگی، گاه شده است خوش نیاید به مذاق

زندگی گاه شده است که برد بیراهم

زندگی، هر چه که هست، طعـــم خوبی دارد، رنگ خوبــــی دارد

می دونم کثیف شـدم غرق گناهم

دروغه اگه بگم که رو بــه راهم

یکی تو دلم می گه رویات سرابه

زیارت توی حرم فقـــط یه خوابه

نذار بسوزم تو غمها آقا جونه رقیه

بذار که بیام به کرببــــلا جونه رقیه

همه من رو نوکر شما می دونن

ولی ریخته پیشتون آبــــروی من

به خودم می گم که تقدیرم همینه

همیشه پیش شما سرم پائیــــــنه

نذار آبروم بریزه اقا جونه ابا الفضل

بذار بمیرم تو کرببلا جون ابا الفضل

اینك در آستانه محرمی دیگر، میلیونها دست، آماده

برافراشتن پرچم كربلا می شوندتا جهان بار دیگر روایت

خدایی شدن انسان را از اقامه كنندگان عزای حسین (ع) بشنود.