
ღوای ؛ باران باران
شیشه ی پنجره را بَاران شست.
از دل من اما ،
چه کسی نقش تو را خواهد شست؟
آسمان سربی رنگ ،
من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ.
می پرد مرغ نگاهم تا دور
وای باران باران
پرمرغان نگاهم را شست.
تاريخ : شنبه 11 آبان 1392 | 10:20 | نویسنده : shabeporsetareh |
ارسال نظر(1)


.gif)

.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)